Μαύρος Κύκνος (Ταινία 2010)
Η ταινία “Μαύρος κύκνος”, σε σκηνοθεσία Ντάρεν Αρονόφσκι, είναι ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο “χάρισε” και το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου στην Νάταλι Πόρτμαν.
Υπόθεση
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη Nina Sayers, μια αφοσιωμένη χορεύτρια μπαλέτου που προσπαθεί να κερδίσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο μπαλέτο του απαιτητικού καλλιτεχνικού διευθυντή, Thomas Leroy. Συγκεκριμένα, ανεβάζουν το διάσημο έργο του Τσαϊκόφσκι, “Λίμνη των Κύκνων” και η πρωταγωνίστρια θα έχει διπλό ρόλο μιας και θα υποδυθεί τόσο τον αθώο Λευκό Κύκνο όσο και τον κακό Μαύρο Κύκνο. Αν και η Nina φαίνεται να είναι η ιδανική για τον λευκό κύκνο, δεν μπορεί να αποδώσει αυτά που θέλει ο Thomas στον μαύρο. Έτσι, ο Thomas, θα την ωθήσει να εξερευνήσει την σκοτεινή της πλευρά.
Όταν τελικά καταφέρει να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, η εμμονή της για την επίτευξη της τελειότητας θα πάρει μια σκοτεινή τροπή και θα χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Η πλοκή της ταινίας εμβαθύνει στο ψυχολογικό ταξίδι της Νίνας, καθώς μάχεται με τους εσωτερικούς της δαίμονες και τα όρια ανάμεσα στο αληθινό και την ψευδαίσθηση, γίνονται δυσδιάκριτα ως και την τελευταία σκηνή της ταινίας…
Τρεις ακόμα σημαντικοί χαρακτήρες που έχουν ιδιαίτερη σημασία είναι η Lily, η Erica και η Beth. Η Lily φαίνεται πως αποδίδει καλύτερα στον Μαύρο Κύκνο από ότι η Nina και αυτό από μόνο του δημιουργεί διάφορα συναισθήματα που σχετίζονται και με τις ανασφάλειες της. H Erica είναι η μητέρα της Nina και η Beth είναι η προηγούμενη πρωταγωνίστρια, η οποία πλέον αποχωρεί.
Συμβολισμοί
Ο “Μαύρος κύκνος” είναι πλούσιος σε συμβολισμούς, επιτρέποντας πολλαπλές ερμηνείες. Ο ίδιος ο μαύρος κύκνος αντιπροσωπεύει το εσωτερικό σκοτάδι αλλά και τις καταπιεσμένες επιθυμίες της πρωταγωνίστριας. Ο λευκός κύκνος, από την άλλη πλευρά, αντιπροσωπεύει την αγνή και αθώα πλευρά της.
Από κει και πέρα, όλοι μας λίγο πολύ έχουμε περάσει αυτό που περνά η Nina. Δηλαδή, έχουμε θυσιάσει πράγματα προκειμένου να κυνηγήσουμε την…επιτυχία. Το μήνυμα όμως που θέλει να περάσει η ταινία είναι πως σε όλα αυτά πρέπει να υπάρχουν κάποια όρια γιατί καμιά φορά το τίμημα μπορεί να είναι πολύ ακριβό.
Ακόμα, είναι ξεκάθαρο πως ο Thomas αντιπροσωπεύει τις εξωτερικές πιέσεις και τις προσδοκίες που επιβάλλονται σε όλους μας ενώ η Beth δείχνει πως όταν το όλο σύστημα σε χρησιμοποιήσει όπως θέλει και πάρει ότι έχεις να δώσεις, δεν έχει πρόβλημα να σε θάψει. Αυτό όλο αναδεικνύει ξανά την ματαιότητα κάποιων πραγμάτων και δίνει ένα δυνατό ηθικό δίδαγμα.
Τέλος, η σχέση της πρωταγωνίστριας με τη μητέρα της είναι σίγουρα πολύ περίπλοκη και κρύβει στοιχεία υπερπροστασίας, αγάπης αλλά και ανταγωνισμού και ψυχολογικής πίεσης. Φαίνεται πως η μητέρα θέλει να πετύχει η κόρη όσα δεν πέτυχε η ίδια και αυτό την κάνει αυστηρή αλλά παράλληλα βγάζει και έναν σκληρό εαυτό στην κόρη, η οποία όσο και αν προσπαθεί να κρατηθεί, κάποια στιγμή αντιδρά στην πίεση που δέχεται.
Ηθοποιοί
Όπως προείπα, η Natalie Portman είναι συγκλονιστική και δίκαια κέρδισε το Όσκαρ εκείνη τη χρονιά. Πέρα από το V for Vendetta, η συγκεκριμένη ηθοποιός μου άρεσε πολύ και στο Brothers. Στο ρόλο του Thomas, βρίσκουμε τον Vincent Cassell (Liaison, Ο τυχοδιώκτης του Παρισιού κ.α.) σε έναν ρόλο που του ταιριάζει πολύ. Απόλυτα ταιριάζει όμως και ο ρόλος στην Mila Kunis, που υποδύεται την Lily. Τέλος, στον ρόλο της Beth βλέπουμε την Winona Ryder.
Να τη δω;
Ναι, είναι από τις ταινίες που κάθε φίλος του κινηματογράφου πρέπει να έχει δει! Ο Aronofsky σκηνοθετικά έχει κάνει μία απίστευτη δουλειά. Θολώνει με μαεστρικό τρόπο τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας ενώ η χρήση χειροκίνητων καμερών σε κάποια σημεία δημιουργεί μια αίσθηση αστάθειας που ταιριάζει απόλυτα στην ψυχοσύνθεση της πρωταγωνίστριας. Στο iMDB βαθμολογείται με 8 και με βρίσκει σύμφωνο 100%!
